بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندیدعطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم ،

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت ،

آسمان صاف و شب آرام . بخت خندان و زمان رام .

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ ،

همه دل داده به آواز شباهنگ ،

یادم آید تو به من گفتی:از این عشق حذر کن.

لحظه ای چند بر این آب نظر کن !

آب آئینه ی عشق گذران است ،

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است .!

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن.

با تو گفتم:حذر از عشق؟ ندانم ، سفر از پیش تو؟هرگز نتوانم!

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد .

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نه گسستم .

باز گفتم که: تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم .

حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو ندانم ،

سفر از پیش تو هرگز نتوانم .

اشکی از شاخه فروریخت !

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت !

اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم . نگسستم ، نرمیدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهای دگر هم

نگرفتی از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

نظر یادت رفت بدی!!!!!!!!